Wat is magnetisme
Magnetisme is een fysieke eigenschap van materialen die een magnetisch veld genereert of wordt beïnvloed door magnetische krachten wanneer blootgesteld aan een extern magnetisch veld. Magnetisme ontstaat door de beweging en spin van elektronen in een materiaal, met name de rangschikking van ongepaarde elektronenspins.
Het magnetische gedrag van verschillende materialen kan worden onderverdeeld in verschillende hoofdtypen:
https://www.examples.com/physics/magnetism.html
Ferromagnetisme
Een materiaal dat zelfs zonder extern magnetisch veld een sterk magnetisme vertoont. Dit magnetisme komt voornamelijk voor in de elementen ijzer, kobalt en nikkel.
In een extern magnetisch veld kunnen de magnetische momenten in deze materialen zich spontaan uitlijnen en hun magnetisme behouden, zelfs nadat het externe veld is verwijderd.
Ferromagnetische materialen worden veel gebruikt bij de productie van magneten en elektrische componenten.
Paramagnetisme
Een materiaal dat zwak wordt aangetrokken door een extern magnetisch veld, maar het magnetisme verdwijnt zodra het externe veld wordt verwijderd. Dit gedrag wordt vooral waargenomen in materialen zoals aluminium en platina.
Paramagnetisme is relatief zwak en gewone magneten trekken dit soort materialen doorgaans niet aan.
Paramagnetische materialen worden over het algemeen niet gebruikt voor de productie van magneten, maar hebben specifieke toepassingen in bijvoorbeeld Magnetic Resonance Imaging (MRI).
Diamagnetisme
Een materiaal dat een zwakke, tegengestelde magnetische respons vertoont op een extern magnetisch veld. Dit type magnetisme wordt waargenomen in materialen zoals koper, zilver en goud.
Alle materialen vertonen een zekere mate van diamagnetisme, meestal gemaskeerd door andere magnetische eigenschappen. Alleen zuiver diamagnetische materialen vertonen significant diamagnetisme.
Diamagnetisme heeft toepassingen in supergeleiders en magnetische levitatie, omdat het volledig bestand is tegen magnetische velden.
Antiferromagnetisme en ferrimagnetisme
Antiferromagnetisme:In deze materialen heffen de magnetische momenten van aangrenzende atomen elkaar op, waardoor er geen netto magnetisme ontstaat.
Ferrimagnetisme:Vergelijkbaar met antiferromagnetisme. De magnetische momenten heffen elkaar echter niet volledig op, waardoor er een zekere mate van magnetisme ontstaat.
Welke metalen zijn magnetisch?
Magnetische metalen omvatten voornamelijk ferromagnetische en enkele paramagnetische metalen. In het dagelijks leven zijn de meest bekende magnetische metalen ijzer, kobalt en nikkel. Hieronder staan enkele veelvoorkomende magnetische metalen:
- IJzer (Fe): Het meest voorkomende ferromagnetische metaal dat veel gebruikt wordt bij de productie van magneten en motorapparatuur.
- Kobalt (Co): Vertoont stabiel ferromagnetisme, vaak gebruikt in legeringen om de magnetische eigenschappen te verbeteren.
- Nikkel (Ni): Een veelgebruikt ferromagnetisch metaal, dat veel wordt gebruikt in de elektronica en bij de productie van munten.
- Gadolinium (Gd): Dit toont ferromagnetisme bij lage temperaturen en wordt gebruikt in gespecialiseerde magnetische toepassingen.
- Aluminium (Al): Zwak paramagnetisch, maar kan enigszins worden aangetrokken door een sterk magnetisch veld.
- Platina (Pt): Ook een paramagnetisch metaal, meestal niet zichtbaar magnetisch, maar reageert lichtjes onder invloed van een magnetisch veld.
- Wolfraam (W) en molybdeen (Mo): Deze metalen zijn ook paramagnetisch en vertonen bij kamertemperatuur vrijwel geen significant magnetisme. In extreem sterke velden kunnen ze echter zwak magnetisme vertonen.
- Staallegeringen: Sommige staalsoorten vertonen magnetisme door hun ijzergehalte. Koolstofarm staal en bepaalde soorten roestvrij staal vertonen magnetisme onder invloed van ijzer.
- Neodymium-ijzer-boor (NdFeB) en samarium-kobalt (SmCo): Deze zeldzame-aardelegeringen bezitten een extreem sterk magnetisme en worden gebruikt om krachtige magneten te maken, die onder andere worden toegepast in motoren, luidsprekers en MRI-machines.
De meest voorkomende magnetische metalen zijn ijzer, kobalt, nikkel en hun legeringen. Deze metalen vertonen een sterk magnetisme en worden veel gebruikt in industriële en elektronische toepassingen. Metalen zoals aluminium en platina, die een zwak paramagnetisme vertonen, worden over het algemeen niet gebruikt voor de productie van magneten.
Meer informatie:
https://www.examples.com/physics/magnetism.html


